Het achtvoudige pad - de yama's

De yama's worden vaak omschreven als leefrichtlijnen voor hoe we ons verhouden tot de wereld om ons heen. Dat woord kan weerstand oproepen. Want wie bepaalt eigenlijk hoe we zouden moeten leven?

Voor mij gaat het niet over regels, maar over oorzaak en gevolg.

Binnen de yogafilosofie wordt gezegd dat we met iedere gedachte, ieder woord en iedere handeling een zaadje planten. Sommige zaadjes brengen later meer liefde, rust en verbinding voort. Andere brengen juist pijn of onrust. We weten nooit precies wanneer ze opkomen, maar uiteindelijk dragen ze allemaal vrucht.

De eerste yama is ahimsa: geweldloosheid.

Dat gaat niet alleen over geen fysiek geweld gebruiken. Het gaat ook over hoe je spreekt, hoe je denkt en hoe je met jezelf omgaat.

Wanneer we iemand anders pijn doen, planten we volgens de yogafilosofie een zaadje dat uiteindelijk ook weer gevolgen heeft voor onszelf. Zie je onrecht gebeuren, dan vraagt ahimsa ons ook om - waar dat veilig en mogelijk is - niet weg te kijken. Niet alleen uit liefde voor het slachtoffer, maar ook omdat je voorkomt dat de ander steeds opnieuw dezelfde pijn blijft zaaien.

Maar betekent dat dat je jezelf moet veroordelen wanneer je uit je slof schiet? Juist niet.

Ook jezelf straffen is een vorm van geweld. Bewust worden, verantwoordelijkheid nemen, excuses maken als dat nodig is en vervolgens weer kiezen voor liefde is misschien wel de grootste oefening.

Ik probeer mezelf daarom steeds weer af te vragen: welke energie zend ik nu uit? Niet vanuit perfectie, maar vanuit bewustzijn.

Soms betekent ahimsa juist dat je een duidelijke grens stelt. Liefdevol, maar stevig. Want ook dat kan een daad van geweldloosheid zijn.

Dit is hoe ik de eerste yama ervaar en toepas in mijn eigen leven.

Namasté, Gina